De behandeling van ulcus cruris venosum

Ulcus cruris venosum is een chronische wond met slechte of gebrekkige genezingstendens. Met name de behandeling van het vaak uitgestrekte ulcus bij ernstige chronische veneuze insufficiëntie en duidelijk herkenbare sclerosering van cutis en subcutis, kan de artsen veel hoofdbrekens bezorgen met lange behandelduur en veelvuldige recidiven. Toch maken de huidige inzichten in de pathofysiologische mechanismen bij het ontstaan van ulcus cruris venosum het in de regel mogelijk om effectieve behandelconcepten op te stellen.

De therapeutische maatregelen richten zich op de volgende punten: de aan het ulcus ten grondslag liggende veneuze hypertensie moet zo goed mogelijk worden verholpen om de nutritieve situatie in het beschadigde huidgebied te verbeteren. Een ulcus kan alleen genezen als het oedeem is afgenomen en de veneuze afvoer in het been weer een gecompenseerde staat heeft bereikt (Hach). Deze behandeldoelen kunnen grotendeels door de compressietherapie en zo nodig door invasieve behandelmethoden (operatie en/of sclerosering) worden bereikt. De lokale ulcusbehandeling is gebaseerd op een vakkundige wondbehandeling, die zich effectief richt op de afzonderlijke fasen van genezing. Binnen het bestek van wondbehandeling moeten voor zover mogelijk ook alle factoren worden uitgeschakeld, die in het algemeen verstorend werken op de genezing, zoals infecties, invloeden van bijkomende aandoeningen en bijwerkingen van andere behandelingen of negatieve psychosociale factoren.